WB Politieke bijlage 2003: 'Juan Marijnissen: El Líder Máximo de Holanda'' door H. Bos

Auteur:
H. Bos
Categorie:
22-12-2002
Datum:
December 2002

Het Meliá Cohiba is het duurste hotel van Havana. Het maakt deel uit van de Spaanse keten Meliá Sol die hotels over de hele wereld heeft staan. Het tweede deel van de naam, Cohiba, verwijst naar het bekendste sigarenmerk van Cuba. In dit hotel zal ik de komende nacht doorbrengen in een top floor suite op de eenentwintigste verdieping. Op een boekenlegger die op het nachtkastje ligt, staat onder het logo van het hotel de tekst 'Aquí me dormí, al más alto nivel' ('Hier viel ik in slaap, op het meest hoge niveau'). Je kunt in Havana niet hoger slapen, tenzij je op het dak van het hotel tussen de satellietschotels gaat liggen. De kamer heeft een goed gevulde minibar, er zijn spiegels langs alle wanden en in de badkamer staat een verzameling flesjes shampoos en bodylotions waar je heel erg schoon van kunt worden. Op de WC hangt een telefoon, zodat je ook poepend kunt bellen.

Te Amerikaans
Ik kwam hier terecht omdat mijn vliegtuig te kampen had met technische problemen. Luchtvaartmaatschappij Iberia bood mij een gratis overnachting aan in dit hotel. Morgen zal ik alsnog vertrekken met het gerepareerde vliegtuig. Ik heb ook recht op een gratis diner, een gratis ontbijt en een telefoongesprek van maximaal drie minuten, als ik wil dus rechtstreeks vanaf de pot. Het uitzicht vanuit mijn kamer is niet verkeerd, ik kijk uit op de zee en de Malecón, de boulevard van Havana. In de verte is de karakteristieke architectuur van de Russische ambassade te zien. Het bed echter is veel te groot om alleen in te liggen, maar die danseres uit de nachtclub van het hotel zal waarschijnlijk later wel komen. Die is nog aan het werk. Na een paar biertjes uit de minibar en een douche waarbij ik alle flesjes shampoo en bodylotion over me heen giet, neem ik een kijkje in de nachtclub, het Habana Café. Als hotelgast mag je er gratis in. De club is een kopie van de Hard Rock Cafés die je overal ter wereld tegenkomt, behalve in Cuba. Castro vindt ze te Amerikaans. Aan het plafond hangt een Cubaans vliegtuig en tussen de tafeltjes staan auto's, motoren en benzinepompen uit de jaren vijftig. De show is een plichtmatige voorstelling met danseressen die allemaal blank zijn en te veel veren dragen. Ik blijf er dan ook niet lang en ga naar bed.

Revolutie in de overlegcultuur
In Amsterdam landt het vliegtuig in dichte mist. Het is er nog kouder dan in Madrid. Ik neem de trein naar huis, waar ik enige dagen nodig heb om te acclimatiseren. Het is erg koud, 's nachts vriest het bijna tien graden. Dit geeft mij tijd om de kranten van de afgelopen maanden door te nemen. In Cuba had ik daar geen tijd voor, bovendien had ik wel wat anders te doen. En ook al had ik het gewild, in Cuba is bijna geen buitenlandse krant te koop. Daar komt bij dat er in Nederland nooit wat gebeurt. Maar dit jaar lijkt dat anders te zijn. Dit jaar is er heel veel gebeurd en het lijkt erop dat er nog veel meer gaat gebeuren.
Het begon met de moord op Fortuyn, begin mei. Ik zat toen in Cuba, waar CNN er kort melding van maakte. Een onwerkelijke ervaring, die nog onwerkelijker wordt nu ik de krant zie die de dag na de moord verscheen. De foto met daarop het lichaam van de vermoorde politicus beslaat de volle breedte van de voorpagina. Op zijn rug op het asfalt ligt het lijk van de man die bijna vanuit het niets, hard op weg leek te zijn de nieuwe Minister-president van Nederland te worden.

Dat had ik graag mee willen maken, maar het mocht niet zo zijn. Eindelijk zou er wat leven in de brouwerij zijn gekomen, maar waarschijnlijk had Fortuyn het niet lang volgehouden. Een revolutie is in de overlegcultuur van Nederland ondenkbaar. In Cuba noemden we Fortuyn de Nederlandse Che Guevara. Hij had wat minder haar dan de Cubaanse held, maar ook hij was iemand die te vroeg stierf alvorens zijn doel te bereiken. En ook hij was een charismatische persoonlijkheid die waarschijnlijk (of juist daarom) niet geschikt was voor de politiek. We vroegen ons af door wie hij was neergeschoten. Het bleek uit onverwachte hoek te komen: een milieuactivist. Iemand die nooit over een gazon liep omdat dat het gras te veel pijn zou doen, had een mens vermoord.

Vlak voor de dood van Fortuyn was het Kabinet Kok gevallen over de kwestie Srebenica. Na zeven jaar studeren kwam men erachter dat er toch iets niet in de haak was met duizenden dode moslims. Het kabinet trad een paar weken voor de verkiezingen af. De verkiezingen werden door de afwezigheid van Fortuyn een overwinning voor het CDA. Ik zoek de krant op van de dag volgend op de beëdiging van het kabinet. De foto van het nieuwe kabinet toont een verzameling marsmannetjes met aan het hoofd een premier die lijkt op Harry Potter. Zelden zoveel volstrekte onbekende ministers en staatssecretarissen bij elkaar gezien. Niet veel later valt het kabinet van de tovenaarsleerling. Zijn kunsten bleken niet groot genoeg om het zaakje bij elkaar te houden. En nu staat er weer iets opzienbarends te gebeuren. Na de opkomst van Fortuyn en zijn LPF bij de vorige verkiezingen, voorzien de peilingen nu de opkomst van een andere partij: de Socialistische Partij. En dat in Nederland, wie had dat gedacht. Als Pim Fortuyn Che Guevara is, wie is dan Jan Marijnissen? Juist, Fidel Castro. Onze nieuwe leider, onze eigen 'Comandante en Jefe'. Marijnissen: El Líder Máximo de Holanda!

Mattenklopper
En ik zie het gebeuren, de tijd is er rijp voor. Eindelijk gerechtigheid voor de onderdrukte groeperingen. Een Minister-president die in een rijtjeshuis woont en zijn salaris afstaat aan de partij, dat is wat het land nodig heeft. Weg met de linksen die een fabrieksarbeider geen hand durven te geven omdat die smeerolie zo kan afgeven. Weg met de linksen die de koffieboeren in Midden-Amerika belangrijker vinden dan de varkensboeren in Brabant. Weg met zij die stellen dat varkensboeren misdadigers zijn. Weg met zij die varkens belangrijker vinden dan boeren.
Weg met dit alles en terug naar de normale verhoudingen. Mensen zullen weer belangrijker worden dan dieren. De mensen die het eigenlijke werk doen zullen krijgen wat ze toekomt. De boeren, ziekenverzorgers, fabrieksarbeiders en onderwijzers worden weer onze nationale helden. Ze zullen eindelijk krijgen waar ze recht op hebben. Wat scheef gegroeid is, wordt recht getrokken. De consultants - organisatieadviseurs, communicatieadviseurs, coaches, interim-managers en de rest van de roversbende - zullen worden berecht door volkstribunalen. Zij zullen werkstraffen krijgen die variëren van het jarenlang wassen van bejaarden tot het poten van aardappels in Noordoost Groningen. Back to basics. Alle lucht wordt genadeloos met de mattenklopper uit het land geklopt en iedereen gaat weer normaal doen. De gezondheidszorg en het onderwijs worden gratis. Nederland wordt Cuba!

De multinationals worden genationaliseerd, Engelstalige bedrijfsnamen worden verboden. Corus gaat weer Hoogovens heten en bij de ingang van het Noordzeekanaal wordt een gigantisch standbeeld geplaatst van een staalarbeider met brandende fakkel in de hand. Dit wordt ons vrijheidsbeeld. Bij helder weer zal het vuur van de fakkel tot in Engeland te zien zijn. De Britse kust zal in de weekenden afgeladen zijn met mensen die het licht van de nieuwe heilstaat met eigen ogen willen zien.
In Limburg gaan de mijnen weer open, ongeacht of er nog wat uit de grond valt te peuteren of niet. Bij de haven van Rotterdam zal een enorm beeld van een havenarbeider met een container op de schouders verschijnen. Zo zal het zijn, zo zal het worden.
El Líder Máximo Marijnissen zal het land met visie besturen, met zorg en aandacht voor de noden van iedereen. Het Centraal Comité van de partij zetelt niet in Den Haag, maar in Oss. 22 januari wordt de nationale feestdag waarop het volk en masse langs het rijtjeshuis van de grote leider zal trekken, rechtstreeks uitgezonden op de beide staatszenders, Nederland 1 en 2. De commerciële omroep wordt direct na de overwinning ontmanteld. Op 22 januari 2004, de eerste verjaardag van de revolutie, zal Fidel Castro een bezoek brengen aan ons land en zal samen met Marijnissen het volk toespreken. Hij zal lovend spreken over zijn zoon 'Juan', hem aan de borst drukken en in het zicht van de weinige dagen die hem nog resten, het heilige vuur aan Marijnissen overdragen. Zo zal het zijn, zo zal het worden. Ons land gaat een voorspoedige toekomst tegemoet.

		>>> PRINT dit ARTIKEL
		>>> Andere ARTIKELEN in deze CATEGORIE
	>>> Meer stukken van deze AUTEUR	>>> Begin een DISCUSSIE over dit ARTIKEL
>>> Stuur MAIL aan de REDACTIE	>>> Stuur MAIL aan deze AUTEUR	>>> MAIL dit ARTIKEL door

Auteur: H. Bos Categorie: 22-12-2002 Datum: December 2002	Het Meliá Cohiba is het duurste hotel van Havana. Het maakt deel uit van de Spaanse keten Meliá Sol die hotels over de hele wereld heeft staan. Het tweede deel van de naam, Cohiba, verwijst naar het bekendste sigarenmerk van Cuba. In dit hotel zal ik de komende nacht doorbrengen in een top floor suite op de eenentwintigste verdieping. Op een boekenlegger die op het nachtkastje ligt, staat onder het logo van het hotel de tekst 'Aquí me dormí, al más alto nivel' ('Hier viel ik in slaap, op het meest hoge niveau'). Je kunt in Havana niet hoger slapen, tenzij je op het dak van het hotel tussen de satellietschotels gaat liggen. De kamer heeft een goed gevulde minibar, er zijn spiegels langs alle wanden en in de badkamer staat een verzameling flesjes shampoos en bodylotions waar je heel erg schoon van kunt worden. Op de WC hangt een telefoon, zodat je ook poepend kunt bellen. Te Amerikaans Ik kwam hier terecht omdat mijn vliegtuig te kampen had met technische problemen. Luchtvaartmaatschappij Iberia bood mij een gratis overnachting aan in dit hotel. Morgen zal ik alsnog vertrekken met het gerepareerde vliegtuig. Ik heb ook recht op een gratis diner, een gratis ontbijt en een telefoongesprek van maximaal drie minuten, als ik wil dus rechtstreeks vanaf de pot. Het uitzicht vanuit mijn kamer is niet verkeerd, ik kijk uit op de zee en de Malecón, de boulevard van Havana. In de verte is de karakteristieke architectuur van de Russische ambassade te zien. Het bed echter is veel te groot om alleen in te liggen, maar die danseres uit de nachtclub van het hotel zal waarschijnlijk later wel komen. Die is nog aan het werk. Na een paar biertjes uit de minibar en een douche waarbij ik alle flesjes shampoo en bodylotion over me heen giet, neem ik een kijkje in de nachtclub, het Habana Café. Als hotelgast mag je er gratis in. De club is een kopie van de Hard Rock Cafés die je overal ter wereld tegenkomt, behalve in Cuba. Castro vindt ze te Amerikaans. Aan het plafond hangt een Cubaans vliegtuig en tussen de tafeltjes staan auto's, motoren en benzinepompen uit de jaren vijftig. De show is een plichtmatige voorstelling met danseressen die allemaal blank zijn en te veel veren dragen. Ik blijf er dan ook niet lang en ga naar bed.	Vanuit het Meliá Cohiba belt uw Cuba-correspondent het laatste nieuws door.
	Revolutie in de overlegcultuur In Amsterdam landt het vliegtuig in dichte mist. Het is er nog kouder dan in Madrid. Ik neem de trein naar huis, waar ik enige dagen nodig heb om te acclimatiseren. Het is erg koud, 's nachts vriest het bijna tien graden. Dit geeft mij tijd om de kranten van de afgelopen maanden door te nemen. In Cuba had ik daar geen tijd voor, bovendien had ik wel wat anders te doen. En ook al had ik het gewild, in Cuba is bijna geen buitenlandse krant te koop. Daar komt bij dat er in Nederland nooit wat gebeurt. Maar dit jaar lijkt dat anders te zijn. Dit jaar is er heel veel gebeurd en het lijkt erop dat er nog veel meer gaat gebeuren. Het begon met de moord op Fortuyn, begin mei. Ik zat toen in Cuba, waar CNN er kort melding van maakte. Een onwerkelijke ervaring, die nog onwerkelijker wordt nu ik de krant zie die de dag na de moord verscheen. De foto met daarop het lichaam van de vermoorde politicus beslaat de volle breedte van de voorpagina. Op zijn rug op het asfalt ligt het lijk van de man die bijna vanuit het niets, hard op weg leek te zijn de nieuwe Minister-president van Nederland te worden.	WB-correspondenten hebben ook recht op ontspanning
	Dat had ik graag mee willen maken, maar het mocht niet zo zijn. Eindelijk zou er wat leven in de brouwerij zijn gekomen, maar waarschijnlijk had Fortuyn het niet lang volgehouden. Een revolutie is in de overlegcultuur van Nederland ondenkbaar. In Cuba noemden we Fortuyn de Nederlandse Che Guevara. Hij had wat minder haar dan de Cubaanse held, maar ook hij was iemand die te vroeg stierf alvorens zijn doel te bereiken. En ook hij was een charismatische persoonlijkheid die waarschijnlijk (of juist daarom) niet geschikt was voor de politiek. We vroegen ons af door wie hij was neergeschoten. Het bleek uit onverwachte hoek te komen: een milieuactivist. Iemand die nooit over een gazon liep omdat dat het gras te veel pijn zou doen, had een mens vermoord.	Externe link Hotel Meliá Cohiba
	Vlak voor de dood van Fortuyn was het Kabinet Kok gevallen over de kwestie Srebenica. Na zeven jaar studeren kwam men erachter dat er toch iets niet in de haak was met duizenden dode moslims. Het kabinet trad een paar weken voor de verkiezingen af. De verkiezingen werden door de afwezigheid van Fortuyn een overwinning voor het CDA. Ik zoek de krant op van de dag volgend op de beëdiging van het kabinet. De foto van het nieuwe kabinet toont een verzameling marsmannetjes met aan het hoofd een premier die lijkt op Harry Potter. Zelden zoveel volstrekte onbekende ministers en staatssecretarissen bij elkaar gezien. Niet veel later valt het kabinet van de tovenaarsleerling. Zijn kunsten bleken niet groot genoeg om het zaakje bij elkaar te houden. En nu staat er weer iets opzienbarends te gebeuren. Na de opkomst van Fortuyn en zijn LPF bij de vorige verkiezingen, voorzien de peilingen nu de opkomst van een andere partij: de Socialistische Partij. En dat in Nederland, wie had dat gedacht. Als Pim Fortuyn Che Guevara is, wie is dan Jan Marijnissen? Juist, Fidel Castro. Onze nieuwe leider, onze eigen 'Comandante en Jefe'. Marijnissen: El Líder Máximo de Holanda! Mattenklopper En ik zie het gebeuren, de tijd is er rijp voor. Eindelijk gerechtigheid voor de onderdrukte groeperingen. Een Minister-president die in een rijtjeshuis woont en zijn salaris afstaat aan de partij, dat is wat het land nodig heeft. Weg met de linksen die een fabrieksarbeider geen hand durven te geven omdat die smeerolie zo kan afgeven. Weg met de linksen die de koffieboeren in Midden-Amerika belangrijker vinden dan de varkensboeren in Brabant. Weg met zij die stellen dat varkensboeren misdadigers zijn. Weg met zij die varkens belangrijker vinden dan boeren. Weg met dit alles en terug naar de normale verhoudingen. Mensen zullen weer belangrijker worden dan dieren. De mensen die het eigenlijke werk doen zullen krijgen wat ze toekomt. De boeren, ziekenverzorgers, fabrieksarbeiders en onderwijzers worden weer onze nationale helden. Ze zullen eindelijk krijgen waar ze recht op hebben. Wat scheef gegroeid is, wordt recht getrokken. De consultants - organisatieadviseurs, communicatieadviseurs, coaches, interim-managers en de rest van de roversbende - zullen worden berecht door volkstribunalen. Zij zullen werkstraffen krijgen die variëren van het jarenlang wassen van bejaarden tot het poten van aardappels in Noordoost Groningen. Back to basics. Alle lucht wordt genadeloos met de mattenklopper uit het land geklopt en iedereen gaat weer normaal doen. De gezondheidszorg en het onderwijs worden gratis. Nederland wordt Cuba!	Marijnissen in het klassieke ideologische kostuum, in de klassieke ideologische omgeving
	De multinationals worden genationaliseerd, Engelstalige bedrijfsnamen worden verboden. Corus gaat weer Hoogovens heten en bij de ingang van het Noordzeekanaal wordt een gigantisch standbeeld geplaatst van een staalarbeider met brandende fakkel in de hand. Dit wordt ons vrijheidsbeeld. Bij helder weer zal het vuur van de fakkel tot in Engeland te zien zijn. De Britse kust zal in de weekenden afgeladen zijn met mensen die het licht van de nieuwe heilstaat met eigen ogen willen zien. In Limburg gaan de mijnen weer open, ongeacht of er nog wat uit de grond valt te peuteren of niet. Bij de haven van Rotterdam zal een enorm beeld van een havenarbeider met een container op de schouders verschijnen. Zo zal het zijn, zo zal het worden. El Líder Máximo Marijnissen zal het land met visie besturen, met zorg en aandacht voor de noden van iedereen. Het Centraal Comité van de partij zetelt niet in Den Haag, maar in Oss. 22 januari wordt de nationale feestdag waarop het volk en masse langs het rijtjeshuis van de grote leider zal trekken, rechtstreeks uitgezonden op de beide staatszenders, Nederland 1 en 2. De commerciële omroep wordt direct na de overwinning ontmanteld. Op 22 januari 2004, de eerste verjaardag van de revolutie, zal Fidel Castro een bezoek brengen aan ons land en zal samen met Marijnissen het volk toespreken. Hij zal lovend spreken over zijn zoon 'Juan', hem aan de borst drukken en in het zicht van de weinige dagen die hem nog resten, het heilige vuur aan Marijnissen overdragen. Zo zal het zijn, zo zal het worden. Ons land gaat een voorspoedige toekomst tegemoet.	Externe link Harjan Bos schreef eerder in Writers Block over Cuba. Een aantal van deze stukken is gebundeld in 'Standplaats Havana' (2001, Uitgeverij Elmar). Vanaf deze site kan het boek ook worden besteld.
	Harjan Bos