 Auteur: Rob Kappen Datum: Juni 2006 |
De nacht kent zo haar eigen wezen Doorwaakt in beeld en orewoet 't Is niets dat sust of zich laat lezen De droom al zwellend komen doet Het duister echoot droef de stemmen Van hen verdoemd tot daag'lijksheid En laat de slapeloze zwemmen In fragma's leeg van helderheid Geen monnik kan het ooit zo bidden Dat heel en ander samenzijn Het zwijgen van het stommenkoor Oogt Tantalus prat in het midden Een gapend spectrum wereldpijn De doven hebben vaak één oor Rob Kappen |