WB Poëzie: 'INSOMNIA' door Rob Kappen

De nacht kent zo haar eigen wezen
Doorwaakt in beeld en orewoet
't Is niets dat sust of zich laat lezen
De droom al zwellend komen doet

Het duister echoot droef de stemmen
Van hen verdoemd tot daag'lijksheid
En laat de slapeloze zwemmen
In fragma's leeg van helderheid

Geen monnik kan het ooit zo bidden
Dat heel en ander samenzijn
Het zwijgen van het stommenkoor

Oogt Tantalus prat in het midden
Een gapend spectrum wereldpijn
De doven hebben vaak één oor

Rob Kappen