Auteur:
M. Lodder
Datum:
Februari 2005

        Dat ik mezelf vernietig
        Is toch eigenlijk niet nodig,
        Maar ik voel me zo verdrietig
        En totaal overbodig

        Wat heb ik nog voor nut
        In deze maatschappij?
        Zelfs mijn dichtgenaaide kut
        Krijgt niemand meer van mij.

        Dit klinkt gelijk wel bot
        Maar is ook to the point.
        Vroeg rijp en tè vroeg kats verrot
        Geef mij nog maar 'n joint.

        Of een goeie vette base
        Dan word ik lekker high,
        Ik ben al jaren uit de race
        Ìk heb nu altijd vrij.

        Toch voel ik mij vaak nutteloos,
        Met zo weinig te doen,
        Eerst is 't leuk, maar na'n poos
        Verdien ik liever poen.

        Ergens is het fout gegaan,
        Geld en geluk namen de benen.
        Wat heb ik toch verkeerd gedaan
        Dat mijn leven is verdwenen?

        Alles wat mijn hart begeerde
        Kon ik gelijk kopen.
        Nu gebeurt het omgekeerde:
        Geen auto meer maar lopen.

        Ooit had ik een huis op een rots
        En ook dichtbij het strand,
        Nu ben ik arrogant en trots
        In de moddersloot beland.

        Ik weet niet meer hoe het te doen,
        Hoe er weer uit te kruipen.
        Altijd mankeert het mij aan poen,
        Desondanks blijf ik zuipen.

        Waar is mijn innerlijke kracht,
        Waar ik toch veel van had?
        Alles verloren, geld en macht
        Alleen kennis heb ik zat.

        Maar meestal ben ik dat zelf ook,
        Dus niemand meer gelooft mij.
        'k Omgeef mij met een wolk van rook,
        Dan kan ik ongezien voorbij.

        Of is er nog een sprankje hoop
        Voorbij wat dan ook voor drug?
        Voorbij wit, wiet en dope
        Een klein moment geluk?

        Al is er maar een kleine kans
        Dan zal ik daarnaar streven,
        Want heden ten dage, ja, nu, thans
        Is dood of leven mij om't even.

        't Is niet goed om zo te preten
        't Is zelfs slecht dat ik zo denk
        Maar toch kan ik het niet laten,
        Al is 't leven Gods geschenk.

        'k Zal nog ene poging wagen,
        't Valt niet mee ik ben zo moe..
        Méér toch zullen ze niet vragen,
        Niet meer waarom en ook niet hoe.




Marloes Lodder