 Auteur: C. Bakker Datum: December 2004 |
ik moest naar het stemlokaal daar ’t kabinet gevallen was een uur of negen op een woensdagochtend kwam ik aan een panellid aldaar nam mijn stemkaart aan en las met lage stem Mevrouw Bakker? En keek me nog eens aan zeg bent u niet de dochter van die Bakker op de Dijk? Nee zei ik, ik ben import, ik kom hier niet vandaan Ik woon nu pas een jaar of anderhalf in deze wijk. Die Bakkers, daar zijn er veel van. Ik keek hem vriendelijk aan. Ik toogde naar het stemhokje en terwijl ik het vakje kleurde Kwam mijn gemoed tot rust, ik had mijn burgerplicht vervuld. Vol goede moed en glimlachend over het reeds gebeurde Stapte ik op mijn fiets in mijn regenjas gehuld. Nu denk ik toch, mijn stem, dat is een kostbaar goed Te bedenken wie en hoe, dat duurt een hele tijd En dan nog het stemmen zelf, zo in de ochtend vroeg De praatjes met het panel, het lezen van de lijst... Kennelijk was men niet tevree want hup daar viel men weer Niet verfijnd genoeg of duidelijk, mijn stem had geen gehoor Maar oefening baart kunst, ik wordt nog een routinier Ik dacht en dacht en liep nog eens mijn hele draaiboek door Al wachtend op de dag dat ik weer verschijnen mocht ’T zou een woensdagochtend zijn, ik was goed geinformeerd had ik zo het stemlokaal een keer of 10 bezocht en zonder veel problemen mijn fiets daar geparkeerd dus ging ik weer naar ’t stemlokaal toen ’t kabinet gevallen was een uur of negen op een woensdagochtend kwam ik aan een panellid aldaar nam mijn stemkaart aan en las met lage stem Mevrouw Bakker? En keek me nog eens aan zeg bent u niet de dochter van die Bakker op de Dijk? Nee zei ik, ik ben import, ik kom hier niet vandaan Ik woon nu pas een jaar of twee-en-half in deze wijk. Die Bakkers, daar zijn er veel van. Ik keek hem vriendelijk aan. En wederom ging ik succesvol door de eerste ronde opgetogen stapte ik met forse tred het stemhok in Alwaar ik mij plotseling aan mijn hand verwondde De scherpgeslepen punt van het potlood stak erin Mijn stem had nog nooit zo duidelijk geklonken Het panel snelde toe om te zien wat was gebeurt Mijn goede moed was tot in mijn schoenen weggezonken Oh wat een ellende, de hele lijst was roodgekleurd.... al is dit toch wat triest, en bloederig bovendien toch was het niet voor niets, want nou zul je zien dat als men dan weer stemmen gaat en het panel zit paraat... dat men vraagt aan Bakker op de Dijk hoe of het met mij gaat. Corine Bakker |