Auteur:
J. Hooymans
Datum:
April 2004

Ik heb je op een vaste plaats in
mijn tuin geplant, was
een lente lang een loze belofte
in rose en wit.
Gure wind dwarrelde je gezicht
uit elkaar, tussen de bloesem
stond de winterkou nog
staalblauw in je ogen.
Je trok je terug onder het blad
om in vruchten te rijpen,
te ontbinden tot je diepste kern
die alleen zichzelf kent en voedt.
Toch zal ik ieder voorjaar weer
onder je in het gras liggen,
mezelf langs je stam
oprichten in de hoop
samen te groeien en
te vergaan tot wij.




Jo Hooymans