Auteur:
J. Hooymans
Datum:
Maart 2004

Hoewel

   je welkomstgroet ligt in
   code van gesloten deuren,

   je langzaam, haast bewegingsloos
   leunend op lucht die trilt
   onder je tastende handen
   op me toe drijft,

   je door muren die je herkennen
   geleid wordt
   langs verloren wegen,
   voor jou eigen schaduw
   alleen nog beweging is,

   je grote, fletse ogen
   schrikken in het daglicht,
   ermee naar je angst kijkt
   in vlekken op de wanden
   die je steeds eender
   vormt tot wonderlijke gedaanten
   en tot onze ontmoeting,

   je voeten pas de vloer
   voelen als ik je omarm en
   je geluk zich dan in een snel
   verdwijnende glimlach toont,

vind ik je niet zielig,
zielig…

hoewel voor wie?



Jo Hooijmans