 Auteur: Desideriu Datum: Februari 2004 |
wat wij met beeldman moeten beginnen is natuurlijk een vraag voor doctorandici een hypothetische aangelegenheid omdat beeldman een maaksel is met het tooien kwam hij steeds dichter bij oplichtende figuur, onderhuids nog uit de aarde opgeweld grillig ontveld op delen soms ook onbereikbaar diep in marmergroeven besloten - zo is de imperfectie, zo is het altijd -het verdriet van de maker ach mijn golem, ga nog maar niet leven misschien is het beter zo: een beeld pixels-groot, vaag genoeg om te verbeelden dat je bestaat, dat ik van je houd dat wij voor elkaar zullen strijden, sterven geloven dat we vrienden zijn, zouden wij ooit liefhebben in tijd het gegeven dat jouw lot heeft neergelegd ik zou het weer terugleggen onaangeraakt verklaren; de kunst van het ongemaakte, gedachtepogingen tot het noemen van je naam en dan vergeten schoon mijn ziel desideriu |