Mevrouw ten Brakel liep gehaast haar flat binnen en greep de fles. Waarom voelde ze zich nou een beetje zenuwachtig?

De zon scheen. En niet zo zuinig ook. Het leek mevrouw ten Brakel een eeuw geleden dat ze voor het laatst had geschenen.

Mevrouw ten Brakel schrok wakker. Ze begreep niet waar ze was. Langzaam drong de haar toch wel heel bekende omgeving tot haar door.

Mevrouw ten Brakel, grote heldin van het kleine. Voor groot en klein. Deze keer: Mevrouw ten Brakel vindt het geluk

Mevrouw ten Brakel had net haar twee bruine boterhammetjes met oude kaas rustig opgekauwd, want goed kauwen was belangrijk voor de spijsvertering. Daarn had ze haar glas karnemelk leeggedronken, niet te snel, want snel drinken was ongezond. En vervolgens had ze ook haar Golden Delicious geschild en eveneens doodkalm opgekauwd. Ze genoot altijd extra van […]

Als altijd had mevrouw ten Brakel de post doorgenomen. Alles in de bekende volgorde, onder de bekende omstandigheden en op het bekende tijdstip. Er was echter één ding anders gegaan dan normaal.

Als altijd had mevrouw ten Brakel de post doorgenomen. Alles in de bekende volgorde, onder de bekende omstandigheden en op het bekende tijdstip. Er was echter één ding anders gegaan dan normaal.