Laat mij voor één keer mijn masker afwerpen en vertellen over de wijze waarop ik mijn eigen leven tot nog toe heb geleefd en ben gekomen tot de visies die ik nu heb. Want hoezeer ik ook poog om via het schrijven van kunstige dialogen, in nachtelijke uren bij kaarslicht gewrocht, het persoonlijke van het universele te scheiden, bekruipt mij niettemin het gevoel dat wat ik ook denk, zeg of schrijf niet de duidelijkheid verkrijgt die zij zo verdiend, als ik haar niet eerst een persoonlijke achtergrond geef.

In mijn leven als lid van de Atheense adel zijn er slechts twee ervaringen die mij onderscheiden van mijn tijdgenoten. Allemaal konden we bogen op dezelfde vertellingen van oorlogen met Perzië, konden we ons de geschiedenis van Solon nog herinneren en ook hoe onze Goden – we aarzelden het te zeggen maar evengoed voelden we het allen – langzaamaan hun luister verloren, de passies van het Goddelijke vervangen door de Rede, een Rede die niets over liet dan een koude en kille wereld.

Tot ik op een zonnige lente-ochtend de Eros, het onbeteugelde verlangen naar iets Anders en Beters ontdekte. Ik baadde naakt in de volle zon voor ons huis in Peiraius, een knaap van slechts dertien jaar oud, in volle glorie, op het zich opwarmende strand. Terwijl ik vol ontzag voelde hoe de hete stralen van de immer brandende zon mijn huid deden gloeien, had ik geenszins door dat één van onze huisslaven, Diotima, toekeek hoe ik mijn erecte penis zelf ter hand nam. Met beelden van vele schoonheden op mijn netvlies – de Aphrodite Kallupugos van Phidias, de dochter van Agathon, Agathon zélf – poogde ik verwoed om mijzelf tot een ziedende eruptie te brengen.

Dat ging alleraardigst totdat de huisslavin Diotima mijn fantasie over al die schoonheden onderbrak. Ze sprak tot me en vroeg of ze mij van dienst kon zijn. Ik keek abrupt op en zag dat de zwartharige slavin zich ontdaan had van haar kleding. Voor mij – nee haast boven mij - stond een vrouw, met wild, dik haar, donkere ogen en een huid, olijfkleurig en zo schijnbaar zacht, dat ik niets anders kon doen dan naar haar toe kruipen en zonder enig onvertogen woord haar uitnodigde enkel likken.

Dit was voor haar meer dan genoeg bevel – een goed slavin voelt immers de commando’s van haar eigenaar aan en voldoet eraan nog voordat ze zelfs maar gegeven worden. Ze zakte door haar hurken en liet zich vervolgens achterover vallen – ik stond oog in oog met haar liefdespoort, de tunnel door welke wij allen deze wereld van eeuwigdurende verandering geworpen worden, een vlammende mond druipnat van passie. Ik werkte met mijn tong langzaam mijn weg omhoog, vanaf haar enkel, langs haar kuit, bleef even met plakkerige tong haar knieholte plagen, terwijl mijn voor een jongen als ik behoorlijke grote en stevige handen al verder naar boven ging dan ik ooit bij een vrouw was geweest: haar dijbenen voelden de hitte van mijn handen, haar en mijn pulserend verlangen werden samengesmeed door het ritmisch kneden van mijn knuisten.

Evengoed kon ik niet wachten en voor ik het wist boorde mijn tong zich in haar liefdesgrot. Ze legde haar door het vele werk sterk geworden linkerhand op mijn hoofd om het ritme van mijn likken te begeleiden. Voor heel even wist ik niet meer of ze nu onze slaaf was of toch gewoon een gelijke. Haar zilte vocht stroomde over mijn tong, ik dronk gulzig van het sap, en hoe meer ik dronk, hoe meer ik mijn tong over haar clit en tussen haar zachte schaamlippen haalde, hoe meer zij kronkelde in onuitputtelijk diep genot. Ik ging door totdat ik de nagels van haar linkerhand zich in mijn kruin voelde boren, Diotima haar rug kromde en ze in een geluidsloze zicht klaarkwam.

Nu was het mijn beurt, dacht ik. Ik kroop omhoog als een giftige adder en was klaar om haar meedogenloos te enteren, nu ze nog nahijgend weerlos was van het orgasme. Ik droomde al dat ik het orgasme nog kon voelen natrillen in haar grenzeloos vochtige kut. Maar ze was bijtijds bij zinnen en was me voor: met een vaardige manouvre van haar benen was ze onder me weg en had ze mij op mijn zij: een manoevre die ik later slechts bij de meest professionele worstelaars had gezien: we lagen tegen elkaar aan, elk op onze rechterzij, mijn rug tegen haar buik, mijn billen in haar lendenen.

In dat ene ogenblik was ze van mijn gelijke mijn meerdere geworden. Was zij de erastes en ik de eromenos. Eigende zij zich de lerarenrol op die in mijn veronderstelling alleen een man kon aannemen.

Met meedogenloze linkerhand omvatte zijn mijn steenhard geworden pik. Nog nooit had ik dat gevoeld: de sensatie van een vaardige en bedreven vrouwenhand die de gevoelige plekjes van mij lul beter leek te kennen dan ik zelf. Het ene moment stimuleerde ze het toompje onder de eikel, het moment daarop omvatte ze de schacht en duwde naar beneden, al het bloed in mijn eikel welhaast tot stolling dwingend. Ik wist ineens niet zeker meer of ze nu zo’n stevige grip had omdat ze zo hard voor ons werkte of omdat ze dit zo vaak deed, bij de andere slaven, bij mijn vader, bij alle mannen in heel dat perfide en verdorven Athene…

“En nu”, fluisterde ze me dwingend in het oor, “Leer ik je wat Ware Schoonheid is”. Ik kromde mijn rug hol van de marteling toen ze de wijs- en middelvinger van haar rechterhand gebruikte om me te enteren waar slechts een oudere wijzere man mij zou mogen enteren. Ik voelde hoe de vaardige vingers naar iets in mijn binnenste zochten en het binnen twee tellen vonden: iets in mijn aars, ter grootte van een kastanje, een geheime plek die alle mannen delen, een plek waar deze vrouw, een slavin nota bene weet van had, een plek die..owwww.

Ik ejaculeerde zoals ik nog nooit geëjaculeerd had. Mijn gehele goedgespierde jongenslichaam was gekromd door het meest intense orgasme wat ik ooit gehad had. Tot twee dagen daarna liep ik beduusd rond, en had ik het gevoel alsof ik was ingewijd in een geheim dat niemand anders kende, alsof ik de zon had zien schijnen op een wereld die niemand anders ooit had gezien.

De tweede ervaring zal ik u later vertellen. Eerst is het uw beurt, beste lezer. Ik sta bekend om mijn dialogen, en laat dit dan mijn dialoog met U zijn.

Absint