Auteur:
S. Gerrits
Categorie:
Verhaal
Datum:
Maart 2005

Hij hinkte door de donkere straat, langs roodverlichte ramen waarachter derdewerelddames hun waar uitstalden, in passende verpakking. Een muur vol met smakelijke happen. Je mag kijken wat je wilt maar voor consumatie gooit u geld in de gleuf.
Hij droeg een lange beige regenjas en een gleufhoed, een beetje zoals in een Hollywood detectivefilm maar er was weinig mysterieus aan zijn gehobbel. Toen hij me aansprak deed ik van schrik een stap achteruit, want hij praatte met veel spuug en zijn scheve kaken kromden zich met zichtbare moeite om elke lettergreep.
Maar hij was onschadelijk. Dus het wende snel. Ik kauwde op mijn kauwgom en terwijl hij naar klanken zocht, zocht ik naar de mens in zijn mismaaktheid. Als een welwillende juf bij blokfluitles. Ik trok aan mijn sigaret en blies een rookpluim de nacht in. Ik had de tijd. Ik stond toch op Lola te wachten.
Lola heet eigenlijk Zwaantje maar dat past niet echt bij ons werk. We hebben een redelijk succesvolle rubbershow. Die avond waren we de openingsact van Zaza's Fetish World. Onze show is intiem, lesbisch en een beetje SM. We gebruiken ook voorbinddildo's. Kleine weliswaar en met veel glijmiddel, want echt opgewonden raken we er niet meer van, maar toch. Ach het publiek is dol op ons. Lola draagt mintgroen rubber en ik roze. Onze pakjes hebben korte mouwen en pijpjes en ze laten alle voor onze act belangrijke delen vrij. Oh we zijn zo geil. Als je ons ziet voel je het ook, wedden? Kom maar eens kijken. Sommige mensen begin spontaan te seksen bij onze optredens. En we komen allebei wel zes keer klaar, eerlijk waar. Het is verbazingwekkend hoe goed je een orgasme kunt faken als lang genoeg in deze business zit...
Ik blies een kauwgombel en zoog hem lek. Stuipmans spuugde onverdroten voort. Ik besloot dat hij niet onknap was, als hij zijn gezicht even liet rusten. Hij had zware wenkbrauwen en een romaanse neus. Jammer alleen van die mond... En waarom droeg hij die hoed? Was hij kaal? Wat zei hij toch?
'Zhaja heet isch Hrwwuldd?'
'Wat schatje? Oh! Zaza's Fetish World? Wil je naar Zaza's Fetish World?' Hij knikte overdreven dankbaar met zijn vreemde hoofd. Ik legde hem uit hoe hij er moest komen. Terwijl hij weg wankelde keek ik hem na. Arme schat.

'Hey Sletje!' Lola viel half naar buiten, op haar superhakken.
'Schiet eens op darling, we hebben al geen tijd meer.' Ik startte de scooter en ze sprong achterop. We zigzagden tussen de toeristen door, als een stel volleerde tieners. Scooter is ideaal. Lopen gaat niet op onze hakken en wij doen niet aan omkleden. De hygiëne in de tenten waar we optreden is sowieso beroerd, en daarnaast is het fake als je je vlak voor een optreden gaat verkleden. Het rubber moet deel van je lichaam zijn. De locals kenden ons en gingen opzij. Toeterden, zwaaiden. We vallen nogal op. Twee bontmantels op een scooter, allebei een pagekapsel, ik hoogblond, Lola tomaatrood. De geile gezusters, dat zijn wij. We heten zelfs 'SisterAct.' Dat bleef plakken omdat we altijd in habijt opkomen. Er zijn zelfs mensen die denken dat we echt zussen zijn. Laat maar denken. Goed voor de handel.
Lola en ik zussen... Lola is een schat maar ze spreekt nauwelijks fatsoenlijk Nederlands. En ik ben logopediste. Bijna dan. Al een jaar of elf. Afgelopen jaar heb ik officieel de hoop opgegeven dat ik ooit nog af ga studeren. Toen ik het aan Lola vertelde haalde ze haar schouders op. Lola zit al vanaf haar zeventiende in dit vak.
Lola is zesendertig en ik ben zevenendertig. Op het podium, onder de lampen zie je daar niets van. Maar als je me mee naar huis neemt zie je het maar al te goed. Cellulitis, kraaienpootjes en daglicht. Barsten in de huid van je gedroomde seksgodin. Lola heeft daar een oplossing voor. Ze vertrekt gewoon dezelfde nacht nog of ze negeert de teleurgestelde blikken bij het ontbijt. Ik heb daar geen zin meer in. Ik... Ik wil een man denk ik. Een echte. Iemand die me 's morgens koffie en verse sju brengt en me niet zijn huis uit kijkt, alsof ik een of andere ziekte ben.

We kwamen hand in hand op, in onze nonnenkleren. De bellenblaasmachine ging aan en we zoenden en betasten elkaar. We beginnen altijd met kerkmuziek, die al gauw overgaat in 'Je t'aime... moi non plus' van Gainsbourg. We trokken onze gewaden onder veel gejuich uit. Onze geoliede lichaamsdelen en onze lange leren laarzen glansden. De muziek werd opzwepender. We pakten elkaars borsten beet en namen al zoenend het programma van de avond door. De tent was afgeladen. Ik rook zweet en zeepsop. Het einde ruikt altijd naar lichaamssappen en glijmiddel. Vroeger werd ik opgewonden van die geur. De laatste tijd niet meer zo... Na een uitgebreide sessie likken en liefkozen boog Lola zich voorover. Ik streelde haar mooie achterste en smeerde haar in. Ik bond de dildo voor en wachtte tot de bellenblaas gestopt was. Terwijl de bellen verdwenen in een fijne zeepsopnevel stak ik hem tussen haar billen. We bewogen op de maat van de muziek. Lola kwam overeind.
'Niet zo hard wijfie,' siste ze, 'ik ben geen puntenslijper?'
'Oeps sorry schat.' fluisterde ik. Ik was afgeleid. Er dobberde een gleufhoed in het publiek.
De highlight van onze show is dat we een man uit het publiek uitkiezen, die we dan gaan verwennen. De gleufhoed kwam naar voren, met eigenaar. Ik trok me terug uit Lola en keek haar aan. Ze wreef over haar achterste.
'Auw!' Ik giechelde en wees met mijn heupen.
'Sorry darling. Zullen we vanavond die kreupele nemen?'
'Welke?'
'Die met die hoed daar.' Lola keek me aan en tuitte haar lippen.
'Oew. Kinky!' We hielpen hem met wat omstanders het podium op. Ik zette zijn hoed op. Hij had een volle haardos, maar er liep een enorm litteken dwars doorheen, alsof hij een zware hersenoperatie gehad had. We trokken hem zijn jas uit. Onder de beige stof zat geen huid maar zwarte kleding, en hij droeg een priesterskraagje.